درباره PRP
پلاسمای غنی از پلاکت چیست؟
پی آر پی PRP (پلاسمای غنی از پلاکت ) مستقیما از خون خود بیمار مشتق شده است. پی آر پی PRP پلاسمای خون با پلاکت های تغلیظ شده است. در پلاکت غلظت بالایی از پروتئین های فعال زیستی وجود دارد که به روند ترمیم کمک می کند، از جمله این پروتئین ها، فاکتورهای رشدی هستند که برای آغاز ترمیم بافت همبند مورد نیاز است. با وجود مقدار زیادی از این پروتئین ها در یک منطقه آسیب دیده، بهبود و ترمیم بافت شتاب می یابد. روند بهبود ممکن است در بافتهای مختلف از جمله تاندون ها ، رباط ها، عضلات و استخوان ها رخ دهد. همزمان با ترمیم بافت، روند بازسازی ، باعث تحریک ایجاد عروق خونی جدید می گردد که این خود روند بهبود زخم را افزایش می دهد.
پی آر پی PRP از کجا می آید؟
مقدار کمی از خون شما (30-10 سی سی) از بازویتان گرفته می شود. سپس این خون که در یک کیت مخصوص قرار دارد، سانتریفیوژ می گردد. فرآیند سانتریفیوژ خون، شامل استخراج پی آر پی PRP است، یعنی جدا کردن پلاسما از سلول های قرمز خون . غلظت پلاکت و عوامل رشد موجود در پی آر پی PRP، بیش از 500 ٪ نسبت به خون است.
مناطق دردناک شناسایی و علامت گذاری می شوند. پوست محل استریل گشته و بوسیله دارو بی حس می گردد. حالا پی آر پی PRP می تواند به منطقه دچار آسیب ( استخوان ، رباط، تاندون و یا عضله ) که بی حس شده، تزریق گردد. این تزریق ایجاد درجات خفیفی از التهاب می کند که این خود باعث تحریک شروع فرایند درمان می گردد. در ابتدا ممکن است کمی درد و ناراحتی موضعی وجود داشته باشد. بیشتر بیماران برای 1-2 روز اول، ممکن است نیاز به استفاده از کیسه یخ داشته باشند. پروتئین های موجود در پی آر پی PRP، پیام هایی را برای جذب سلول های دیگر مانند فیبروسیت ها Fibrinocytes ارسال می کنند. فیبروسیت ها یک بستر پروتئینی می کنند که اجازه می دهد تا کلاژن جدید در مناطق مورد تزریق، شکل بگیرد. همانطور که کلاژن طبیعی ساخته شده و رسیده می شود، تاندون یا رباط محکم می گردد، در نتیجه ترمیم بافت آسیب حاصل می شود. کل این مراحل 6 هفته طول می کشد. بیماران ممکن است یک هفته پس از درمان، یک برنامه توانبخشی ملایم را آغاز کنند.
آسیب یا استفاده بیش از حد از عضلات باعث صدمه به تاندون ها می شود که به نوبه خود می تواند باعث درد شود. نتیجه ی آنچه که در الیاف کلاژن موجود در تاندون اتفاق می افتد این است که پارگی های کوچکی ایجاد می شود. این باعث بروز التهابی می شود که ما آن را به عنوان تاندونیت ( التهاب تاندون ) می شناسیم. آسیب تاندون در شانه ها ، زانوها ، مچ پاها ، آرنج ( آرنج تنیس بازان )، جلوبازو و پشت زانو شایع است.ماهیچه ساق پا و تاندون آشیل نیز زیاد دچار آسیب می شوند.
رباطها ( لیگامان ها ) استخوان به استخوانی دیگر متصل می کنند. این ها بافت همبند هستند که مفاصل و ستون فقرات نگه می دارند. رباط ها در تمام مفاصل وجود دارند و به مفصل قدرت و ثبات می بخشند. آنها همچنین ایجاد کنترل در دامنه حرکت مفصل می کنند تا مانع از آسیب بیشتر شود. فشار بیش از حد به مفصل منجر به آسیب و پارگی رباط می شود. وقتی این اتفاق می افتد، لیگامان ها دیگر نمی توانند باعث حمایت و یا ایجاد ثبات در مفصل شوند. درد رخ می دهد و سایر عضلات سعی می کنند کار رباط آسیب دیده را جبران کنند. این عواقب در بیشتر کشیدگی های عضلانی / تاندونی باعث آسیب و درد می شود. این یک چرخه معیوب است که کنترل آن می تواند دشوار باشد.
به طور معمول تاندون ها و رباط ها در ماهیت خود جریان خون ضعیفی دارند. به دلیل این عرضه خون کم، در هنگام آسیب دیدگی، بهبود ممکن است طولانی شود. به طور معمول آسیب های مداومی ناشی استرس های زندگی روزانه به تاندون ها و رباط ها وارد می شود. به عنوان یک نتیجه ، این ساختار ناکارآمد می شود و عضلات تبدیل به ساختار حمایتی اصلی می شوند. این چرخه باعث درد مزمن و ضعف می شود. درمان معمولا برای معکوس کردن این روند لازم است.
چند جلسه درمان با پی آر پی PRP لازم است؟
پاسخ به درمان پی آر پی PRP از بیماری به بیمار دیگر متفاوت است و بستگی به درجه ی آسیب دیدگی دارد. بیشتر بیماران به 1-3 جلسه درمان در هر نقطه بدن پاسخ خوبی می دهند، فواصل بین جلسات 4-6 هفته در نظر گرفته می شود. بر خلاف تزریق کورتون ، هیچ محدودیتی واقعی برای تعداد جلسات درمانی پی آر پی PRP وجود ندارد چون پس از هرجلسه درمان، بازسازی بافت روی می دهد. خطرات و عوارض جانبی درمان پی آر پی PRP بسیار ناچیز است و با تکرار درمان افزایش نمی یابد. پی آر پی PRP در واقع دارای اثر ضد باکتریال است، بنابراین خطر عفونت به حداقل می رسد. چون پی آر پی PRP از خون خود فرد مشتق شده است ، خطر انتقال بیماری وجود ندارد.
بعد از چه مدت می توانم به فعالیت های عادی خودم برگردم؟
درمان پی آر پی PRP ، باعث ایجاد ترمیم بافتی و بازسازی تاندون ها و رباط ها را از طریق تحریک فاکتورهای رشد و دیگر اجزای درمانی خون می شود. این امر مستلزم گذشت زمانی معمولا 4-6 هفته ای است. انجام برخی از کارهای توانبخشی ممکن است لازم باشد. پیگیری منظم از طریق ویزیت پزشک درمانگر شما، در تعیین زمانی که شما می توانید فعالیت های فیزیکی عادی را از سر بگیرید کمک می کند.
آیا درمان پی آر پی PRP برای من مناسب است؟
تنها پس از یک معاینه جزئی می توان این را به طور قطعی مشخص کرد، اما در صورتی که شما دچار یک آسیب تاندونی یا رباطی هستید که به نظر نمی رسد به درمان های سنتی پاسخی بدهد، پی آر پی PRP ممکن است یک گزینه برای درمان شما باشد. اگر شما بعد از عمل جراحی و یا آرتروسکوپی، همچنان دچار درد شانه یا زانو هستید، ممکن است بیمار ایده آلی برای درمان پی آر پی PRP باشید.
بعد از درمان پی آر پی PRP چه اتفاق می افتد؟
پلاکت ها تا 6 هفته پس از تزریق فعال هستند و باعث تشکیل کلاژن جدید می شوند. بازسازی کلاژن می تواند تا 6 ماه طول بکشد. در طول 6 هفته اول، شما نباید از داروهای ضد التهابی مانند آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن و سلکیب استفاده کنید، تنها می توانید استامینوفن بخورید. هدف این است که 60 ٪ درد، طی 4-6 هفته بهبود یابد، پس از این مدت است که نیاز به درمان های مجدد با پی آر پی PRP مشخص می شود. بسته به بیمار و درجه آسیب، ممکن است به بیش از یک جلسه درمان نیاز باشد. به طور کلی پس از هفته اول، شما می توانید فعالیت ملایم فیزیکی را آغاز کنید و پس از 6-8 هفته، به تدریج به فعالیت های عادی خود برگردید.
به یاد داشته باشید ، آنچه شما آن را یک سطح طبیعی فعالیت تلقی می کنید، ممکن است در واقع بیش از حد شما باشد. بیماران ممکن است یک حالت متغیر را تجربه کنند، بدین معنی که روزهای خوب و روزهای بد داشته باشند. این یک بخش طبیعی از روند درمان است. استامینوفن و کیسه یخ معمولا به کاهش درد کمک می کند. سعی کنید یخ را پس از هفته سوم از تزریق استفاده نکنید.
فعالیت های اولیه با انعطاف ودامنه کم حرکات می تواند 1 هفته پس از درمان آغاز شود. توانبخشی می تواند به تقویت کلی بدن و تصحیح عدم توازن اسکلتی ناشی از آسیب اصلی کمک کند.
